BDB6810
פָּרִיץ noun masculine violent one (robber, murderer); — שֹׁפֵךְ דָּם ׳ פ Ezek 18:10 ׳ אָרְחוֺת פ Ps 17:4 plural פָּרִיצִים Ezek 7:22, מְעָרַת פָּרִצִים Jer 7:11 construct בְּנֵי פָּרִיצֵי עֲמְּךָ Dan 11:14 of wild beast, פְּרִיץ חַיוֺת Isa 35:9.