BDB9323
אנתה Kt 14 (i.e. אַנְתָּה, peculiar to Biblical Aramaic; Qr אַנְתְּ) pronoun 2 masculine singular thou (Biblical Hebrew אַתָּה ; Cappadocian and Egyptian Aramaic אנת (LabEph. 1. 67; S-CA 11 +, feminine אנתי ib. D9, 11, 26+), Nerab את (Cooke186. 190), Palmyrene אנת (ib. 308); ᵑ7 Onk את, ᵑ7 j אנת (§ 16. 1); Syriac [untranscribed source text 5918]); — thou, Dan 2:29; Dan 2:31; Dan 2:37; Dan 2:38 etc., Ezra 7:25.