BDB1257
בֶּ֫צַע noun masculine gain made by violence, unjust gain, profit — בֶּ֫צַע Gen 37:26 + 7 t. (construct Judg 5:19 +); בָּ֑צַע Exod 18:21 + 7 t.; suffix בִּצֱע֑ךָ Jer 22:17 בִּצְעֵךְ Jer 51:13; Ezek 22:13 בִּצְעוֺ Isa 56:11; Isa 57:17 בִּצְעָם Ezek 33:31; Mic 4:13 — gain made by violence (nearly = plunder) Judg 5:19; Mic 4:13 more generally, unjust gain Exod 18:21; 1Sam 8:3; Ps 119:36; Prov 28:16; Isa 33:15; Isa 56:11; Isa 57:17; Jer 22:17; Jer 51:13; Ezek 22:13; Ezek 33:21 as accusative of cognate meaning with verb with בָּצַע Prov 1:19; Prov 15:27; Jer 6:13; Jer 8:10; Ezek 22:27; Hab 2:9 profit (with selfish suggestion) ׳ מהבֿ Gen 37:26; Mal 3:14 compare Ps 30:10; Job 22:3.