BDB9950
[שְׁכַח] verb
Haph`el (K§ 40, 4
NöGGA 1884, 1019) find (
ᵑ7
שְׁכַח
find, Syriac
[untranscribed source text 6173], Christian-Palestinian Aramaic
[untranscribed source text 6174]
SchulthLex. 205; Egyptian Aramaic השכח
S-CE 5, pass.
אשתכךְ RŠS361A 2): — Perfect 1 singular הַשְׁכַּ֫חַת
Dan 2:25 3
masculine plural הַשְׁכַּ֫חוּ
Ezra 4:19; Dan 6:12
Imperfect 2 masculine singular תְּהַשְׁכַּת
Ezra 4:15; Ezra 7:16
Infinitive
לְהַשְׁכָּחָה
Dan 6:5 (twice in
verse); — find, accusative of thing, Dan 6:5 (ל person), v.Dan 6:5 v.Dan 6:6 (ל person), v.Dan 6:6 (עַל
person, accusative of thing omitted), Ezra 7:16 (ב location); followed by clause דִּי
Ezra 4:15 (
ב location), Ezra 4:19 accusative of person Dan 2:25
ל person Dan 6:12 ( + participle action.).
Hithpe`el
Perfect 3 masculine singular הִשְׁתְּכַח
Dan 2:35 +, 2
masculine singular כַ֫חַתְּ- Dan 5:27, 3 feminine singular כַ֫חַת- Dan 5:11 +; be found
, subject thing, ב location, Ezra 6:2
ב person Dan 5:11; Dan 5:12; Dan 5:14; Dan 6:24
עַל person v.Dan 6:5
ל person + קֳדָם person v.Dan 6:23
ל of thing Dan 2:35 (see
אֲתַר
); subject person Dan 5:27 + חַסִּר
thou hast been found wanting (K§ 85, 3).
שַׁכְלְלֵהּ etc., see כלל .