BDB9664
מַלְכוּ
noun feminine
royalty, reign, kingdom; — absolute ׳
מ
Dan 2:39 +;
construct מַלְכוּת
Ezra 4:24 +;
emphatic תָא- Dan 2:37 +, תָה- Dan 2:44 suffix תִי- Dan 4:15 +, הֵתּ- Dan 3:33 +,
תָךְ-
Dan 4:23 +; plural construct מַלְכְוָת
Dan 7:27 emphatic
וָתָא-
Dan 2:44; Dan
7:23 —
1.
royalty, kingship, kingly authority:
Dan 4:23; Dan 4:28; Dan 4:33
׳
הֵיכַל מ v.Dan 4:26, ׳
בֵּית מ v.Dan 4:27, כָּרְסֵא
Dan 5:20.
2. organized (world-) kingdom: Dan 2:39 (twice in verse); Dan 2:40; Dan 2:41; Dan 2:42; Dan 2:44; Dan 7:23 (twice in verse); Dan 7:24; Dan 7:27
אֲנָשָׁא
׳
מ
Dan 4:14; Dan 4:22; Dan 4:29; Dan 5:21 of
specific kings Dan 2:37
; Dan 5:18;
Dan 5:28; Dan 6:1 of God Dan 3:33; Dan 7:27 (both
עָלַם
׳
מ), Dan
2:44 (twice in verse); Dan 3:33; Dan 4:31; Dan 6:27; Dan 7:27 of Messiah Dan 7:14 (twice in verse); of saints Dan 7:18 (twice in verse); Dan 7:22; Dan 7:27.
3.
realm (territorial) Dan 4:15; Dan 4:33b; Dan 5:7; Dan 5:11; Dan 5:16; Dan 5:29; Dan 6:2 (twice in verse); Dan 6:4; Dan 6:8; Dan 6:27; Ezra 7:13; Ezra 7:23 metonymy Ezra 6:5 = administration of realm.
4.
reign, time of reigning Dan 5:26; Dan 6:29 (twice in verse); Ezra 4:24; Ezra 6:15.