BDB9267
[אַב D§ 40.4, אַבָּא Idib MeiChr 165] noun masculine father (Biblical Hebrew אָב ); —
1. literally father suffix אֲבוּ֫הִי
Dan 5:13 (see
Behrm
Marti), אֲבוךְ (K§
53, 2 a) Dan 5:11 Dan 5:11 Dan 5:11 Dan 5:18
אֲבוּ֫הִי
Dan 5:2.
2. plural fathers, ancestors , [אֲבָהָן
Dl.c.], suffix אֲבָהָתי
Dan 2:33 (Baer
תַי-, but see K§ 53, 1), אֲבָהָתָךְ
Ezra 4:15,
תָ֫נָא- (Str. תַ֫נָא—) Ezra 5:12.